Starania o założenie bractwa szkaplerznego w Jaworniku podjął dziedzic Michał Wkasman. Bractwo Szkaplerzne Matki Bożej z Góry Karmel rozpoczęło swe oficjalne działanie w Jaworniku w roku 1744. Waksman zapisał bractwu uposażenie w wysokości tysiąca złotych polskich wykupnych, zabezpieczonych dobrami w Gaju. Dziedzic przekazał także na rzecz bractwa ogród, w którym organista miał śpiewać Koronkę.
Wspomnienie Matki Boskiej Szkaplerznej przypada na 16 lipca i w Jaworniku jest ono dniem odpustu parafialnego. 16 lipca 1251 r. Matka Boża objawiła się ówczesnemu generałowi Zakonu Karmelitańskiego – św. Szymonowi Stockowi i powiedziała: „Przyjmij, najmilszy synu, Szkaplerz twojego Zakonu. Kto w nim umrze nie dozna ognia piekielnego”. Przywileje szkaplerzne były wielokrotnie potwierdzane przez papieży, a w 1332 r. Ojciec Święty Jan XXII wydał tzw. „Bullę sobotnią”, w której potwierdził, że noszący szkaplerz będą wybawieni z czyśćca w pierwszą sobotę po śmierci.
Szkaplerz noszony przez świeckich przybrał kształt dwóch kawałków sukna, połączonych tasiemkami – jest on w pewien sposób habitem. Zwykle na jego płatkach znajduje się wizerunek Matki Bożej i Jezusa. W 1910 r. papież Pius X wydał zgodę na wprowadzenie szkaplerzy w formie medalików. Uczynił to na prośbę górników, których szkaplerze często się brudziły, ze względu na charakter pracy w kopalni.