Ruch młodzieżowy

    Początki – pierwsza „Wspólnota”

Powstanie ruchu młodzieżowego w Jaworniku było inspirowane programem nauki Kościoła, która wynikała z złożeń Soboru Watykańskiego II. Lata posoborowe w Polsce charakteryzowały się powstawaniem ruchów młodzieżowych. Wśród nich prężnie rozwijał się Ruch Światło-Życie, którego założycielem był Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki.

W ostatnią niedzielę marca 1975 r. ówczesny proboszcz parafii w Jaworniku ks. Jan Kastelnik, zaprosił młodzież na popołudniowe spotkanie w kościele. Na jego głos odpowiedziało prawie sto osób. Za inicjatywą Alicji Łapy celem spotkania stało się przygotowanie oprawy liturgii Pierwszej Komunii Świętej. „Chrześcijanin to ja” była pierwszą pieśnią, której nauczyli się zebrani. Na kolejne spotkanie formującej się grupy przyszło 35 osób.

W niedzielę 25 maja 1975 r. młodzież uświetniła uroczystość Pierwszej Komunii Świętej piękną oprawą muzyczną. Tego samego roku w czerwcu 5 młodych ludzi wzięło udział w rekolekcjach oazowych. Nowopowstała grupa prężnie działała we wspólnocie parafialnej i włączyła się w prace krakowskiego synodu. Młodzież spotykała się dwa razy w miesiącu. W tym czasie śpiewano, czytano Pismo Święte, prowadzono dyskusje na tematy synodalne.

Grupa w pełni uformowała się pod koniec 1975 r. Systematyczne spotkania pozwalały młodym uczestniczyć w formacji oraz przygotowywać oprawę niedzielnej Mszy św. Grupa młodzieżowa przyjęła nazwę „Wspólnota”. W 1976 r. oazę opuściła Alicja Łapa, a na jej miejsce nowymi animatorami zostali wybrani Andrzej Wilkołek i Marek Łapa.

„Wspólnota” podejmowała wiele inicjatyw. Organizowano jasełka, przedstawienia szopki bożonarodzeniowej. Podczas kolędowania zebrano fundusze, dzięki którym zakupiono wyposażenie zespołu, wzbogacono księgozbiór biblioteki parafialnej i częściowo wsparto budowę salki oazowej. Prace budowlane, które podjęli członkowie grupy, ruszyły w 1981 r.

Młodzi ludzie angażowali się w życie parafii, poprzez przygotowywanie adoracji, nabożeństw, oprawy liturgii. Członkowie „Wspólnoty” spędzali razem czas na ogniskach i wycieczkach. Występowali w rozlicznych konkursach religijnych, recytatorskich i wokalnych. Jeździli każdego roku na wakacyjne rekolekcje i brali udział w pielgrzymkach. Czuli się odpowiedzialni za swą parafię i wykonywali drobne prace, np. uporządkowali teren wokół kapliczki św. Stanisława.

W toku rozwoju „Wspólnota” podzieliła się ona na dwie „podgrupy”. Grupa liturgiczna przygotowywała oprawę muzyczną Mszy św., prowadziła nabożeństwa i adoracje. Grupa dyskusyjna na spotkaniach rozważała słowo Boże, analizowała teksty synodalne i prowadziła bibliotekę parafialną. Obydwie grupy spotykały się cyklicznie, by ustalić kierunek pracy.

Członkowie jawornickiej oazy dwukrotnie brali udział w spotkaniach z papieżem św. Janem Pawłem II, podczas jego pielgrzymek do kraju. W 1979 r. spotkali się z papieżem na Skałce. W czasie drugiej podróży apostolskiej w 1983 r. młodzi z Jawornika byli obecni na Jasnej Górze.  W 1983 r. na wakacyjne rekolekcje pojechało 55 osób.

Przełom 1983 i 1984 przyniósł kryzys we „Wspólnocie”, w wyniku którego grupa zaczęła się rozpadać. Odbudowanie jej struktur zajęło kilka lat.

W czasie gdy proboszczem w parafii był ks. Stanisław Polak, młodzież gromadziła się na spotkaniach Grupy Apostolskiej. Wyruszali wspólnie na piesze pielgrzymki do Kalwarii Zebrzydowskiej, modlili się, czytali Pismo Święte i przygotowywali oprawę liturgiczną Mszy św. oraz adoracje. Lubili spędzać ze sobą czas, dlatego wybierali się na wycieczki w góry, organizowali zabawy sylwestrowe i ogniska, często oglądali wspólnie filmy o tematyce religijnej. W parafii założono także Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży.

    Oaza Ruchu Światło-Życie

Młodzieżowy ruch oazowy przeżył swój kolejny rozkwit w Jaworniku, gdy w parafii wikariuszem został ks. Władysław Salawa. Oaza spotykała się, by wspólnie się formować i przygotowywać oprawę liturgii. Brała w niej udział zarówno liturgiczna służba ołtarza, jak i młodzieżowa schola. Młodzi ludzie wyjeżdżali na wakacyjne rekolekcje Oazy Nowego Życia. 3 osoby podjęły kurs animatora liturgicznego, a 4 osoby w różnym czasie podjęły i zakończyły kurs animatora muzycznego. Dwie osoby w wyniku formacji przyjęły błogosławieństwo i krzyż animatora muzycznego Ruchu Światło-Życie.

Młodzież oazowa brała udział we wspólnych pielgrzymkach – młodzi z Jawornika byli obecni podczas podróży apostolskiej Benedykta XVI do Polski, na wyjazdach integracyjnych, wycieczkach, ogniskach, pogodnych wieczorach. Członkowie oazy stworzyli pierwszy młodzieżowy chór śpiewający podczas Triduum Paschalnego i prowadzili dziecięcą scholkę.

    Grupa Apostolska „Wspólnota”

Na przełomie kolejnych lat zabrakło chętnych do formacji w duchu Ruchu Światło-Życie. Młodzi ludzie jako Grupa Apostolska wstąpili do Ruchu Apostolstwa Młodzieży. Grupa ta przyjęła nazwę „Wspólnota”, nawiązującą do nazwy pierwszej oazy, która działała w parafii w czasach ks. Jana Kastelnika.

Około 2010 r., gdy wikariuszem parafii był ks. Artur Gadocha, Grupa Apostolska nie działała jeszcze oficjalne. Dopiero kolejny wikary ks. Mariusz Grzechynka sprawił, że całość się rozrosła. W szczytowych momentach grup liczyła około 30 osób i zajmowała się formacją młodych. Struktura spotkań była bardzo prosta: całość zaczynała się od próby przed Mszą, na której przygotowywana była oprawa muzyczna, potem sama Msza święta, a następnie spotkanie, które przybierało najróżniejszą formę, od pracy z Pismem Świętym i bloku stricte formacyjnego, przez adorację i wspaniały czas z Panem Bogiem, po luźne chwile spędzany na pogodnych wieczorkach. Czasem miały miejsca wydarzenia grupowe, jak kolędowania misyjne, sprzedaż zniczy, robienie różańców, czy wspólne wyjazdy np. nasze dni skupienia. Członkowie „Wspólnoty” jeździli też na rekolekcje organizowane przez Grupy Apostolskie, na których przez tydzień lepiej poznawali zarówno ludzi, jak i Pana Boga.

Grupa prężnie działała aż do nieszczęsnej pandemii, gdy praca młodych nie ustała, ale musiała przenieść się do internetu, tracąc przez to magię pobytu z drugim człowiekiem. Wtedy wiele osób się zamknęło, a we „Wspólnocie” pozostało około 10 członków.

Nie oznaczało to oczywiście końca działalności grupy, wręcz przeciwnie, bo w 2021 podczas agapy członkowie „Wspólnoty” zostali oficjalnie przyjęci do stowarzyszenia jako integralna grupa. Podczas uroczystej Mszy wszyscy, poza animatorami, którzy już byli członkami, wszyscy otrzymali swoje legitymacje oraz krzyżyki.

I tak oto trwa to do teraz, młodzi ze „Wspólnoty” spotykają się ze sobą oraz Panem Bogiem, cały czas starają się formować oraz pokazują, że wiara to wcale nie jest monotonia, a piękna przygoda, przez którą prowadzi nas Pan Bóg.

Facebook Grupy Apostolskiej „Wspólnota”

An. Bartłomiej Dąbrowski

Justyna Tyrka

Historia pierwszej „Wspólnoty” została opracowana na podstawie artykułów Wacława Szczotkowskiego, opublikowanych w „Białym Kamyku”